تبلیغات
تبلیغات رایگان X
پر حرف - دکتر عبدالکریم سروش
رنجور باش تا تغییر میسر شود
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

ابر برچسبها

نظرسنجی

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

در اواسط دهه‏ی 1359، عبدالکریم سروش، نامی نسبتاً آشنا برای قشر تحصیل‏کرده‏ی جامعه‏ی ایرانی بود که بیش‏تر، خوانندگان کیهان‏فرهنگی را تشکیل می‏داد.

عبدالکریم سروش، نام مستعار حسین حاج‏فرج‏الله دباغ بود که در سال 1324، در یک خانواده‏ی مذهبی زاده شد. او دبیرستان را در مدرسه‏ی علوی به پایان رساند. این مدرسه‏ی خصوصی، نخستین بار توسط گروهی از تجار مذهبی تأسیس شد و به دست عده‏ای از معلمین معتمد، که دارای تحصیلات ارزش‏مندی در زمینه‏ی علوم نوین بوده و اعتقادات مذهبی داشتند، اداره می‏شد. هدف این مدرسه، آموزش افراد در زمینه‏ی علوم دینی و علوم نوین بود.

او در ایران رشته‏ی داروسازی خواند و تحصیلات تکمیلی در شیمی تحلیلی و تاریخ و فلسفه‏ی علم را در لندن ادامه داد. هم‏چنین سروش تحصیلات سنتی اسلامی گسترده‏ای انجام داد و در ننتیجه، در علوم اسلامی پایه‏ای قوی داشت. او طی اقامتش در انگلستان، در جلسات دانشجویان ایرانی در اروپا و ایالات‏متحده شرکت نمود. او سخنرانی‏هایی ارائه می‏داد که متن آن‏ها، به صورت جزوه یا کتاب منتشر می‏شد که از میان آن‏ها، می‏توان به فلسفه‏ی تاریخ و علم چیست؟ فلسفه چیست؟ اشاره کرد. کتاب دیگری که او منتشر کرد، تضاد دیالکتیکی نام داشت و مجموعه‏ای از سخنرانی‏هایش را شامل می‏شد که در تلاش برای کم کردن نفوذ ایدئولوژی مارکسیست بر اذهان فعالان جوان ارائه می‏گردید.

این کتاب در سطح وسیعی در ایران انتشار یافت و به ارائه‏ی یک استدلال بسیار مؤثر علیه عقاید مارکسیستی شهرت یافت. سروش بلافاصله پس از انقلاب، وقتی در یک مباحثه‏ی زنده‏ی تلویزیونی با احسان طبری و نورالدین کیانوری، ایدئولوژیست‏های مارکسیست ایرانی حزب توده شرکت کرد، دانش و توانایی خود را در این نوع مباحثه به کار گرفت.

زمانی که هنوز در لندن اقامت داشت، کتابی به نام «نهاد ناآرام جهان» را منتشر نمود . این کتاب بر اساس حرکت جوهری ملاصدرا، یک شیوه‏ی فلسفی در قبال دو اصل اساسی اسلام، یعنی توحید و معاد ارائه می‏نماید. آیت‏الله طباطبایی، آیت‏الله مطهری، و آیت‏الله خمینی، سه دانش‏مند راه فلسفه‏ی ملاصدرا، کتاب مذکور را خوانده و آن را تحسین و تأیید نمودند .

سروش تا زمان بازگشتش به ایران، چند ماه پس از انقلاب، در فعالیت‏های روشن‏فکری مختلفی شرکت کرد. او به سمت ریاست بخش فرهنگ اسلامی در دانشکده‏ی مدرسین تهران منصوب شد. هم‏چنین سخنرانی‏های عمومی متعددی در مورد زوایای مختلف دین و جامعه، از قبیل یک مجموعه‏ی سخنرانی در باب مثنوی مولانا ارائه داد که به صورت هفتگی، در تلویزیون پخش شدند. او کتابی به نام «دانش و ارزش» در زمینه‏ی فلسفه‏ی علم اخلاق منتشر کرد و در آن، رابطه‏ی بین «هست» و «بایست» را بررسی نمود. سروش در همان زمان، طی چندین سخنرانی، ایدئولوژی تعصبی مارکسیستی را مورد خطاب قرار داد که این مجموعه، بعدها تحت عنوان «دوگماتیسم نقاب‏دار» انتشار یافت.

با وجود این، در بهار 1359، بنا به دلایل سیاسی، دانشگاه‏ها به اجبار تعطیل شدند. آیت‏الله خمینی، سروش را به عنوان یکی از هفت نفر اعضای ستاد انقلاب فرهنگی منصوب کرد. با این حال، در سال 1362، به هنگام گشایش مجدد دانشگاه‏ها، سروش از مقام خویش، که تاکنون تنها منصب رسمی او در سیستم حاکمه‏ی ایران بوده است، استعفا داد. علت این امر، مخالفت وی بر سر عملکرد ستاد بود که قصد داشت اعضای خود را افزایش داده و از طریق تبدیل شدن به شورای انقلاب فرهنگی، وظایف بیش‏تری را متقبل شود . در مدت «انقلاب فرهنگی»، روحانیت سنتی و تحصیل‏کرده‏های دارای انگیزه‏ی سیاسی، که تصور می‏کردند اگر علوم اجتماعی ذهن جوانان ایران را فاسد نکنند، دست‏کم غربی، بی‏ارزش، و دارای القائات غیراسلامی هستند، به شدت به این علوم و مقررات اعتراض کردند. سروش در حدود شانزده مقاله در دفاع از آموزش علوم اجتماعی منتشر نمود که بعدها به همراه چند مقاله‏ی دیگر، در کتاب وی به نام «تفرج صنع» چاپ شدند.

سروش پس از پیوستن به آکادمی فلسفه و مؤسسه‏ی تحقیقات و مطالعات فرهنگی در سال 1362، تاکنون عمدتاً در سطح دانشگاه تدریس کرده است. موضوعاتی هم‏چون فلسفه‏ی علوم اجتماعی و تجربی و عرفان مولانا جلال‏الدین مولوی، بیش از هر چیزی مورد علاقه‏ی وی می‏باشند. او هم‏چنین با نگارش مقالات و کتب مهمی، به رشته‏هایی کمک کرد که از میان آن‏ها می‏توان به عناوین زیر اشاره نمود: «درس‏هایی در فلسفه‏ی علم‏الاجتماع»: روش تفسیر در علوم اجتماعی، «ترجمه‏ی کتاب فلسفه‏ی علوم اجتماعی»، اثر آلان ریان، ترجمه‏ی «بنیان‏های متافیزیکی علوم فیزیکی نوین»، اثر ادوین بروت، و انواع تعریف اجتماعی: مقدمه‏ای بر فلسفه‏ی علوم اجتماعی، اثر دانیل لیتل . در سال 1371.

سروش دانشکده‏ی تاریخ و فلسفه‏ی علوم را در مؤسسه‏ی تحقیقات و مطالعات فرهنگی تأسیس کرد که در نوع خود در ایران، اوّلین دانشکده به شمار می‏رفت. او هم‏چنین یکی از اعضای انجمن علوم ایران است. سروش در تهران و قم، سخنرانی‏هایی را برای مخاطبین دانشگاهی و حوزوی انجام داده است. او در سال 1367 مجموعه‏ی سخنرانی‏های هفتگی را در مسجد امام صادق تهران آغاز کرد که پس از شش سال، توسط مقامات به حال تعلیق درآمدند. او هم‏چنین در فاصله‏ی سال‏های 1367 ـ 1373، مکرراً به قم رفت‏وآمد می‏کرد و در حوزه‏ی علمیه به تدریس و مشارکت در بحث‏ها می‏پرداخت.
سروش متفکری بسیار برجسته است که آثار چاپی او و نیز نوارهای صوتی و تصویری سخنرانی‏های متعدد وی، تعداد روزافزونی از مخاطبان را در میان جوانان تحصیل‏کرده‏ی ایرانی جلب کرده است.

تألیف‏ها (همگی در انتشارات صراط)
علم چیست، فلسفه چیست؛ تضاد دیالکتیکی؛ ایدئولوژی شیطانی؛ تفرج صنع؛ حکمت و معیشت؛ قبض و بسط تئوریک شریعت؛ اوصاف پارسایان؛ رازدانی و روشنفکری و دین‏داری؛ قصه‏ی ارباب معرفت؛ فربه‏تر از ایدئولوژی؛ درس‏هایی از فلسفه‏ی علم‏الاجتماع؛ حدیث بندگی و دلبردگی؛ مثنوی معنوی (تصحیح)؛ مدارا و مدیریت؛ سیاست‏نامه؛ بسط تجربه‏ی نبوی؛ نهاد ناآرام جهان؛ قمار عاشقانه؛ آیین شهریاری و دین‏داری؛ اخلاق خدایان؛ سنت و سکولاریسم؛

ترجمه‏ها
مبانی مابعدالطبیعی علوم نوین ـ ادوین آرثبرت؛ تبیین در علوم اجتماعی ـ دانیل لیتل

از شریعتی، بسط تجربه ی نبوی، اندر باب اجتهاد، اخلاق خدایان، حدیث بندگی و دل بردگی، نهاد نا آرام جهان، قمار عاشقانه، راز دانی و روشن فکری و دینداری، علم چیست فلسفه چیست، صراط های مستقیم

دانلود کتاب های سروش

دانلود سخنرانی های سروش

 



نوشته شده توسط :پیمان
یکشنبه 8 خرداد 1390-11:12 ق.ظ